سایت خبری – تحلیلی باران
  • کد خبر : 11521
  • تعداد نظرات : ۰ نظر
  • تاریخ انتشار خبر : ۱۷ مرداد, ۱۳۹۷ - ۲۱:۵۲
  •   

    استمنای نرگسانه و زوال تعالی بخشی سیاسی/دکتر هادی حزباوی

    *استمنای نرگسانه و زوال تعالی بخشی سیاسی* ✒هادی حزباوی *آیا تاکنون کسی دیده است که خورشید از قعر چاه طلوع کند؟!* من اما شیفتگی و مَیَلان به اقدامات تهی از فرجام مثبت و کار کارگزارن سیاسی را دیده ام, که چگونه سیل عظیمی از فعالین سیاسی را به مدح و ثنای خود وا می دارند […]

    *استمنای نرگسانه و زوال تعالی بخشی سیاسی*

    ✒هادی حزباوی

    *آیا تاکنون کسی دیده است که خورشید از قعر چاه طلوع کند؟!*

    من اما شیفتگی و مَیَلان به اقدامات تهی از فرجام مثبت و کار کارگزارن سیاسی را دیده ام, که چگونه سیل عظیمی از فعالین سیاسی را به مدح و ثنای خود وا می دارند و به پیش می تازند و گویی در سباق وهم آلوده تعالی بخشی از هیچ بذل و بخششی چه در هیئت دوست مقرب و چه در هیئت مشاور معزز و چه در گماردن های مناصب اجرایی برای مجیزگویان قدرت که از قضا آن کارگزار نیز مست آن فضاست, دریغ و ابایی ندارند!

    و چه بی دریغ ما انتظار تعالی بخشی را به نظاره نشسته ایم!
    تعالی و آبادانی و پیشرفت را مقدماتی است که در باور ناباورانه برخی کارگزاران سیاسی به پیشرفت محلی از اعراب نیست! چه برسد به نتایج قابل قبول برای مردم و جامعه نخبگی!

    که در اصل این نوع از مجریان سیاسی برای خود منبع تغذیه خاصی را ملاک قرار نمی دهند, جز خروجی مدنظرشان!
    و آن هم چیزی نیست جز آشفتگی افکار عمومی, و قرار دادن خود بر مدار مدیر و مدبر بودن که با تخطئه دیگران تراوشات ذهنی خود را به جامعه القا کرده و جریان سازی می کنند, و دوئل را با آنجایی که مردمند; خودشان تمرین می کنند. __که چه در کشور و چه در استان ما مثالهای اینچنین کارگزارانی با آن شاه بیت قصیدشان فراونند!__

    علاوه بر مشخصه فوق باید از عدم درک و دریافت آنان از دغدغه های مردمی و معرفت های سیاسی نسبت به بستر سیاسی و بازیگران و عناصر هویتی_سیاسی و مقومات اتحاد مردمی و… یاد کرد, که لازمه آن اشاره انگشتی کوچک حتی به غوطه ور بودن آن کارگزاران در وهمیات است, که باید به آن اذعان نمود.

    *بدین صورت که ما از یک طرف با پدیده های عینی در ارتباطیم, و از طرفی دیگر با تصویری یا صورتکی خیالی از آن پدیده!*

    اکنون در عرصه سیاسی_اجتماعی, کنشگرانی که دستی بر آتش امور اجرایی دارند باید از آن پدیده های عینی و انسانها و مردمانی که گوشت و پوست و استخوان دارند, در برنامه های خود و راههای برونرفت سخن به میان آورند و چاره ای بیاندیشند.
    در حالی که برخی از آنان با صورتکی وهمی و خلاصه شده از آن پدیده دست به برنامه ریزی زده و هدفگذاری می کنند و به خروجی مدنظر خود نیز دست می یابند; اما نوعیت تعامل أن کارگزار اجرایی همچو تعامل فرد متوهمی است که با اصرار بر خودارضایی حادی سعی در کسب لذت می کند و با غوطه ور شدن در صورتی خیالی (او می خواند: مردم و…) استمنایی نرگسانه را رقم می زند.

    که علاوه بر هدر رفت نیرو و توان خود, اصل لذت و تمتع را به خیالی وهمی واگذار می کند; همانگونه که امروزه شاهد هدر رفت سرمایه های فراوان مالی_ انسانی در استان هستیم که فاقد خروجی مثبت و تعالی بخش برای جامعه و مردم است.

    و نباید انتظار داشته باشیم که خورشید (پیشرفت جامعه) از قعر چاه (نگاه برخی مجریان سیاسی) طلوع کند!

    و باید با این سخن و باور ژوزه سارماگوا هم کلام و هم قدم شد; آنجایی که می گفت: *ضروری ترین کار مردم در جهان, رهایی از دست کوتوله های سیاسی است!*

    باشد که ما نیز بر همین سیاق *ضرورت* نگارش و کار خود را در این امر به انجام رساندیم.

    _______________

    پ.ن: استمنای نرگسانه برگرفته از آسیا در برابر غرب دکتر شایگان است; و به معنای توهم مضاعف و باور افراطی نارسیستیک است.

    برچسب ها :

    نظرات