سایت خبری – تحلیلی باران
  • کد خبر : 12012
  • تعداد نظرات : ۰ نظر
  • تاریخ انتشار خبر : ۴ آبان, ۱۳۹۷ - ۱۱:۵۷
  •   

    مدافعان سکولاریسم با نقطه عزیمتی نامتجانس لیک فرجامی واحد/ ✒هادی حزباوی

    *مدافعان سکولاریسم با نقطه عزیمتی نامتجانس لیک فرجامی واحد* ✒هادی حزباوی می گویند ابن رشد اولین سکولاریستی بود که میان امور وحیانی و امور عقلی فلسفی را تفکیک قائل شده و خواهان جدایی ایندو از هم بوده است; یا بعبارتی سکولاریسم ابن رشدی سکولاریسمی فلسفی بوده است. اما در دوران جدید یا بعد از شکل […]

    *مدافعان سکولاریسم با نقطه عزیمتی نامتجانس لیک فرجامی واحد*

    ✒هادی حزباوی

    می گویند ابن رشد اولین سکولاریستی بود که میان امور وحیانی و امور عقلی فلسفی را تفکیک قائل شده و خواهان جدایی ایندو از هم بوده است; یا بعبارتی سکولاریسم ابن رشدی سکولاریسمی فلسفی بوده است.

    اما در دوران جدید یا بعد از شکل گیری رنسانس در اروپا, تفکرات جدید با تکیه بر عقل و علوم جدید و مفهومی عینی پدیداری انسان تمام امور را در مقیاس او و له یا علیه انسان همچو دین, علم, سیاست, فرهنگ و اقتصاد و… را رصد نموده و پالایش کردند.

    در همان دوران سکولاریسم نیز پا به عرصه گذاشت و بدنبال تحدید قدرت اربابان کلیسا و لویاتان حکومتها (سیاست) خواهان جدایی افکندن میان دو مقوله دین و سیاست شدند, تنها به امید زرد رویی نبردن سیاست از حوزه تقبیح و تکفیر دین و داعیه داران آن و بهروزی حال سیاست و خروجی های عام المنفعه شهروندان که این رویه نیز حتما به ظهور آرمان شهر منتهی نمی شود.

    اما لازم است بدانیم که مدافعان سکولاریسم چه کسانی و بدنبال چه هستند؟
    نباید سکولاریستها را تنها در یک گروه رادیکال و لائیکها یا لائیسیته خلاصه کرد, بلکه گروه دیگری نیز در این میان یافت می شوند.
    یا بعبارتی موجزتر شقی از دینداران که از آلودگی سیاست و حکومتها هراس دارند, به این جدایی افکندن میان دین و سیاست علاقمند و راغبند.

    گفتیم که برخی روشنفکران و سیاست ورزان به این دلیل که مبادا در چنگال تکفیر و طرد شدگی دینی و ممانعت از امور جاری شهروندان با عطف به قوانین و شیوه های دینی حوزه عملیات سیاسی را محدود سازد, موافق و موید این رویکرد جدید و سکولاریستی هستند, اما از دیگر سو نیز برخی دینداران برای نگاهداشت دین نزد مردم و عدم آلودگی آن به شبهات و ملاحظه کاری های سیاسی سعی بر آن دارند تا دین را مصون داشته و در نهاد شهروندان همان تاثیر و جایگاه را داشته باشد.

    گرچه نقطه عزیمت دو گروه یادشده متفاوت و نامتجانس است, اما میتوان به خروجی واحدی و آن همان التزام و نگهداشت دین فردی از سوی دو گروه است دست پیدا کرد. در ضمن گرچه سکولارها راغب به دخالت دین در سیاست نیستند اما این به معنای دین ستیزی قلمداد نمی شود.

    در آخر آنکه اگر قرار است از پی این دخالت هم به دین که تضمین آخرت است و هم به سیاست که با امورات لحظه ای و تدبیر منزل در ارتباط است, ضربه ای وارد شود, همان بهتر که راه چاره ای اندیشیده شود, و این به معنای تایید صفر تا صد سکولاریسم نیست بلکه شاید نشان از آماده نبودن ظرف تاریخی برای اینهمانی و در هم تنیدگی سیاست و دین باشد که شاید در زمانی دیگر و شرایطی دیگر چنین امری محقق گردد و دنیا و آخرت انسان را رقم بزند.

    برچسب ها :

    نظرات