سایت خبری – تحلیلی باران
  • کد خبر : 13345
  • تعداد نظرات : ۰ نظر
  • تاریخ انتشار خبر : ۸ شهریور, ۱۳۹۸ - ۰۹:۰۲
  •   

    اندر حکایت منتخبان: 🛑 *حواستان باشد، کسی که می تواند شهرتان را نجات بدهد فقط من هستم !!* / علی عبدالخانی

    ⬇اندر حکایت منتخبان: 🛑 *حواستان باشد، کسی که می تواند شهرتان را نجات بدهد فقط من هستم !!* 📝 *علی عبدالخانی* ▪ *روزنامه نگار* کلمه یا اصطلاح نارسیسم بعضاً بعنوان خودشیفتگی، خودپرستی، خودبزرگ پنداری و در یک کلام عشق افراطی به خود استفاده می شود. خودخواهی یا خودبینی نیز با تفاوتهایی، معنایی نزدیک به نارسیسم […]

    ⬇اندر حکایت منتخبان:

    🛑 *حواستان باشد، کسی که می تواند شهرتان را نجات بدهد فقط من هستم !!*

    📝 *علی عبدالخانی*
    ▪ *روزنامه نگار*

    کلمه یا اصطلاح نارسیسم بعضاً بعنوان خودشیفتگی، خودپرستی، خودبزرگ پنداری و در یک کلام عشق افراطی به خود استفاده می شود. خودخواهی یا خودبینی نیز با تفاوتهایی، معنایی نزدیک به نارسیسم می دهد.
    🔹در بررسی رفتارهای برخی منتخبان که به تبع رای مردم یا صنفشان به جایگاهی رسیده اند، گاهاً شدیدترین نوع خودشیفتگیهای نارسیستی و عالیترین حالات خودخواهی را می توان یافت.
    🔹از مهمترین صفات این قبیل اشخاص آن است که: برخلاف عشق شدیدشان به پُست یا موقعیت کسب شده اما وانمود می کنند که هیچ رغبتی به آن ندارد.
    🔹بر خلاف ادعاهایشان مبنی بر نظم و انضباط اداری و کاری، عمدتاً شتر به آن بزرگی را نمی بینند و از کنار آن به سادگی می گذرند اما پشه کور با آن حجم کوچکش را بدقت نشانه می گیرند و از پای در می آورند.
    🔹در جایگاههای انتصابی نیز موارد متعددی از مدیران را می شناسیم که به صندلی مدیریت چسبیده و تحت هیچ عنوان حاضر به جدا شدن از آن نیستند و اگر هم بحکم قانون یا مقام مافوق چنین بشود، به شیوه های اخلاقی و بعضاً غیر اخلاقی متوسل می شوند تا چند صباحی بیشتر بر کرسی مُراد خود سوار بمانند یا به آن تکیه بدهند. وقتی همه روشها قادر به نگه داشتشان نشود و تقدیر رفتنشان حتمی گردد، بشدت افسرده و مریض می شوند زیرا بدون آن جایگاه نه تنها حرفی برای گفتن نخواهند داشت و بسیاری از بهره مندیها را از دست خواهند داد بلکه به حجم اولیه و خلاء گمنامی سابق خود بازخواهند گشت.
    🔹همانطور که بیان شد، در جایگاههای انتخابی نیز چنین اشخاصی به کثرت یافت می شوند که نمی توانند تصور کنند جایگاه تحت اختیارشان موقتی است و باید به منتخبان دیگری واگذار کنند.
    🔹نمونه این الصاق و چسبندگی را می توان در رفتار برخی نمایندگان مجلس جستجو کرد. نمایندگانی که تصور مردود شدنشان از سوی مردم برایشان دردآور و عذاب آفرین است.
    🔹اخیراً نماینده ای از یک استان دیگر، دستگاه *” ام آر آی “* را سوار بر کامیون کرده و با بنر و پوستر و بلندگو و بکارگیری حنجره های منفعت طلب و بوقهای ممتد خودروهای آنها، در خیابانهای شهر (حوزه انتخابیه) آن دستگاه را به چرخش در آورده و فریاد می کشند که : *” ایها الناس این دستگاه ام آر آی با تلاش و سعی نماینده از دولت انتزاع!! شده است .”* گو اینکه آن نماینده از جیب خود اقدام به خرید تجهیزات مزبور کرده است و اینچنین بر مردم منت گذاشته است. پیام ایشان به مردم این بود که فقط من می توانم از این نوع فعالیتها را به سرانجام برسانم، پس رای یادتان نرود!!.
    🔹بدون ذره ای مناقشه چنین رفتاری از مصادیق خودخواهی و خودشیفتگی آن نماینده از یک سو و وحشت ایشان از عدم رای مردم به وی از سوی دیگر است.
    💠یک نماینده خوزستانی (شرق استان) برای تضمین بقای مجدد خود در بهارستان، به رفتار عجیبی که در ابعاد مختلف دینی، اخلاقی و قانونی رفتاری مردود و نکوهیده تلقی می شود، متوسل شده است. ایشان به صراحت و با ذکر نام شهر خطاب به جمع حاضر می گوید: *”حواستان باشد، کسی که می تواند شهرتان را نجات دهد فقط من هستم “.*
    🔹حجم توهین موجود در این عبارت خودخواهانه و نارسیستی با هر نیت و قصدی که بیان شده است، نسبت به اشخاص لایق تر موجود در آن حوزه ی انتخابیه بسیار بالا است زیرا ایشان صفت نجاتگری و لیاقت در نمایندگی را انحصاراً به شخص خود محدود کرده است بگونه ای که دیگران مطلقا چنین شأن و خصوصیتی ندارند.
    🔹اثبات بهترین بودن در یک حوزه ی انتخابیه با وجود واجدان شرایط مختلف، فرض محال است و چنین تمجیدی از خود نیز در زمره خودپسندی و خودپرستی که نوعی خودخواهی است قرار می گیرد.
    🔹وجه اشتراک این دو نماینده رفتار پوپولیستی آنها است. هر دو از ترس رقیق شدن چسب نمایندگیشان و کنده شدنشان از صندلی بهارستان به هراس و وحشت افتاده و به این شیوه های کاملا نامتعارف روی اورده اند.
    🔹این خطاب ابداً متوجه دولتیها نیست و تنها اشخاصی را دربر می گیرد که با رای مخاطبان و مردم به جایی رسیده اند، آنگاه دچار خودشیفتگی ناشی از بهره مندی از لذائذ و مزایای جایگاه شده و خود را گم کرده و حتی کسانی که همراهشان بودند را نیز از دور خود پخش و به عده ای معدود از اطرافیان انتفاعی یا غیر انتفاعی بسنده کرده اند، این مقال فقط متوجه چنین صنفی از اشخاص است.
    🔹امیدواریم اثر این نوشته بازگشت اینان به تعادل و طبیعت خودشان و دوری جستن از رفتارهای خودمحورانه و اجتناب از دوگانگی شخصیتی باشد.

    ⭕ *علی عبدالخانی*
    ▪ *روزنامه نگار*
    ▪ *پنجشنبه ۷ شهریور ۹۸*


    نظرات